من چه غریبم در این سکوت بی صدایی
نه صدایی و نه کسی که برای او بنوازی
آخر در این غم بی همنفسی و بی کسی
با یه دنیا خاطره و یه عکس یادگاری
به دیار فراموش شدگان رهسپارم می کنید
و بدانید که دگر نخواهید دید مسافری را، که در ره خود نه وفا، نه عشق و نه هیچ ندید
آنقدر در سکوت و ماتم خود نشستم که آخر در خود شکستم
افسوس که شکستنم را هم کسی باور نکرد
مســافر
